Beleidsplan 2018 - 2022

Steun bij sociale integratie en ontwikkeling

İHoPe apoya la inclusión social!

Inhoudsopgave

  1. Samenvatting
  2. Inleiding – Maatschappelijke context waarbinnen HoPe werkt
  3. Missie, doelgroep en doelstellingen
  4. De problematiek
  5. De aanpak – projecten
  6. Succesfactoren en belemmerende factoren
  7. De organisatie HoPe

1.  Samenvatting

Algemene karakteristiek van HoPe

Stichting HoPe is een middelgrote stichting voor ontwikkelingssamenwerking. De Nederlandse afdeling zorgt jaarlijks voor een budget van rond de 120.000 euro waarmee door de Peruaanse afdeling van HoPe ontwikkelingsprojecten worden uitgevoerd.

De Nederlandse afdeling bestaat uit louter vrijwilligers. Er is een bestuur van vier tot zeven mensen, dat voor verschillende klussen een beroep kan doen op adviseurs en uitvoerende vrijwilligers. Bestuur en vrijwilligers spannen zich in om ieder jaar weer het benodigde geld in de Nederlandse maatschappij op te halen. De onkosten bedragen 2 tot 2,5% van het budget. De overige 97,5% is direct beschikbaar voor projectfinanciering.

HoPe Peru is werkzaam in de arme buurten van Cusco en in de comunidades in de wijde omgeving van die stad. HoPe heeft daar onderwijsprogramma’s opgezet en werkt verder aan programma’s op het gebied van voedselvoorziening, welzijn en nazorg van kinderen met ernstige brandwonden. De Nederlander Walter Meekes is één van de mensen die ruim 25 jaar geleden HoPe oprichtte. Hij is nog steeds actief als directeur. Hij heeft een professioneel team van Peruanen om zich heen dat zorgt voor de uitvoering van de werkzaamheden. De werkzaamheden bestaan uit het uitvoeren van projecten op het terrein van het onderwijs, het welzijn, gezondheidszorg en voedselzekerheid. De medewerkers in Peru worden naar Peruaanse maatstaven marktconform betaald. Verder werken er incidenteel voor kortere of langere tijd Europese en Amerikaanse professionals mee op vrijwillige basis.

Kenmerkend voor het werk van HoPe is dat alleen projecten worden uitgevoerd waar de bevolking om heeft gevraagd. Van de bevolking en ook van de overheid wordt altijd op een of andere manier participatie in de projecten verlangd. Het belang van de bevolking blijft in alle gevallen voorop staan.

 

De projecten in vogelvlucht

Alles wat HoPe in Peru aan activiteiten uitvoert, ligt in lijn met een aantal Sustainable Development Goals, zoals vastgesteld door de Verenigde Naties. In het bijzonder betreffen de projecten het onderwijs, welzijn en gezondheidszorg en de bestrijding van armoede en honger, gendergelijkheid en het verminderen van ongelijkheid. De projecten leiden tot duurzame verbeteringen van de situatie van de doelgroep, doordat de projecten die zijn uitgevoerd worden beschreven en zoveel als mogelijk samen met de overheid op grotere schaal worden geïmplementeerd.

Hier volgt een beknopte aanduiding van de projecten die HoPe de komende jaren zal continueren of zal uitvoeren.

  1. HoPe blijft zich gedurende de periode 2018 – 2022 inzetten voor de verbetering van het niveau van het onderwijs voor de armste bevolkingsgroepen in Cusco en omgeving. Dit gebeurt zowel via het doorvoeren van structurele verbeteringen in het onderwijsbeleid en de scholen als ook op individueel niveau door middel van de ondersteuning van individuele leerlingen/studenten of groepen van leerlingen/studenten. Te denken valt aan de naschoolse leerlingbegeleiding in de Biblioteca, de tweetalige programma’s, het in stand houden van het schoolinternaat de Alberguë, de studietoelagen voor studenten in het beroepsonderwijs en tenslotte, last but no least, de inspanningen om schoolwerkplannen op alle scholen in te voeren. Nieuw is dat HoPe jongeren gaat helpen bij beroepskeuzebegeleiding, om te voorkomen dat jongeren al te automatisch kiezen voor onder andere de toeristenbranche, waar een overschot aan arbeidskrachten en ondernemers dreigt.
  2. HoPe blijft het brandwondencentrum van het regionaal ziekenhuis in Cusco ondersteunen zolang als nodig is. HoPe zal zich pas terugtrekken wanneer de ziekenhuisdirectie de pijnbestrijding bij verbandwisselingen en de spel- en fysiotherapie daadwerkelijk heeft ingebed in de eigen organisatie en voor haar rekening heeft genomen. HoPe blijft druk uitoefenen op het ziekenhuis en de gezondheidszorgautoriteiten om de zorg voor patiënten met brandwonden in de reguliere organisatie en financiering mee te nemen.
  3. De zogenaamde sociale projecten – vrouwengroepen en kinder- en jeugdgroepen – kunnen op ondersteuning van HoPe blijven rekenen, zolang ze zelf met programmavoorstellen / activiteitenplannen komen.
  4. Voor een deel van de bevolking waarmee HoPe in aanraking komt zijn primaire levensbehoeften als gevarieerd voedsel en warmte nog lang niet vervuld. HoPe ziet het als haar taak hierop in te springen en de betrokken gemeenschappen te helpen in die behoeften structureel te voorzien.
  5. HoPe zal, voor zover het in haar vermogen ligt, op beperkte schaal ondersteuning bieden waar acute problemen dreigen die het werk dat in het navolgende wordt genoemd zullen belemmeren. Voor HoPe is flexibiliteit in het belang van de bevolking belangrijk. Hiervoor is op de begroting een post “onvoorzien” ingericht.

 

 2.  Inleiding - Maatschappelijke context waarbinnen HoPe werkt

1.  De Peruaanse context

De Peruaanse maatschappij maakt de laatste jaren een snelle economische ontwikkeling door bij een aanhoudende economische groei. Er zijn grote verschillen met de situatie van 10 tot 20 jaar geleden. In Lima zijn moderne wijken verrezen waarin multinationals gevestigd zijn. Ook in een stad als Cusco zijn nieuwe wijken gebouwd die lijken te voldoen aan de standaarden van een meer welvarende maatschappij. Er is een min of meer welvarende middenstand aan het ontstaan. Verspreid over de regio ziet men in veel dorpen en stadjes veel nieuwbouwactiviteiten, die duiden op toenemende welvaart.

Veroordeeld tot de achterhoede

Echter, lang niet iedereen profiteert van die ontwikkelingen. Er zijn grote groepen van de inheemse bevolking die van de toegenomen welvaart niets of zeer weinig ervaren. Deze groepen maken ruim een kwart van de totale bevolking uit. Het zijn de mensen die zich hebben gevestigd in de arme buurten van de steden en de mensen die nog steeds wonen in de afgelegen, verspreid en geïsoleerd liggende rurale gemeenschappen in de Andes. Deze mensen spreken over het algemeen heel matig of geen Spaans.

Naast afkomst en ‘welstand’ is beheersing van het Spaans een van de belangrijkste punten waarop mensen worden gediscrimineerd. Wie geen of onvoldoende Spaans spreekt, heeft geen deel aan de snelle maatschappelijke ontwikkelingen. En zoals altijd en overal, zonder extra inspanningen raken ook de Peruaanse achterblijvers steeds verder achterop.

Mede met het oog op de gewenste economische ontwikkeling ziet de overheid in dat het belangrijk is om de hele bevolking opleidingen te laten volgen. Zij acht zich verantwoordelijk voor het tot stand brengen van een goed netwerk van scholen. Jongeren kunnen een beurs krijgen voor het volgen van een beroepsopleiding. Daarbij richt de overheid zich op die jongeren die aantoonbaar goed presteren op school en geïntegreerd zijn in de dominante Spaanstalige cultuur. Dit impliceert dat een grote groep van de bevolking ook hier weer buiten de boot dreigt te vallen tenzij er hulp van buiten wordt aangeboden.

2.  De Nederlandse context

De aandacht voor ontwikkelingssamenwerking en het gevoel van urgentie om daar aandacht aan te besteden, lijkt in ons land tanende. In het overheidsbeleid is ontwikkelingssamenwerking gekoppeld aan buitenlandse handel en het budget voor ontwikkelingssamenwerking haalt niet meer de internationaal geldende norm van 0,7% van het Bruto Nationaal Product. HoPe heeft daar in die zin last van gehad dat de onderwijsprojecten niet meer konden rekenen op gedeeltelijke (indirecte) financiering uit het budget voor ontwikkelingssamenwerking. Waren in het recente verleden nog heel wat scholen bereid om lessen over ontwikkelingssamenwerking te geven en daaraan acties te koppelen, sinds de bezuinigingen op het onderwijs is ook dat drastisch teruggelopen. Acties worden nu veelal gevoerd voor eigen aanvullende onderwijsmiddelen. HoPe probeert de relatie met de overgebleven scholen warm te houden en nieuwe scholen te interesseren. Daarnaast richt HoPe zich voor financiering van de projecten vooral op particuliere donateurs, particuliere fondsen, Rotary-verenigingen, Lions Clubs en op een actieve groep van Maatschappelijk Verantwoorde Ondernemers.

 

3.  Missie, doelgroep en doelstellingen

Iedereen heeft recht op kansen om zijn/haar mogelijkheden te benutten, zijn/haar leven zelf zoveel mogelijk vorm te geven en een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van zijn/haar gemeenschap en de maatschappij waar hij/zij deel van uitmaakt.

Stichting Holanda-Peru, afgekort HoPe, creëert kansen voor de inheemse bevolking uit de arme volkswijken van Cusco en de omliggende rurale gebieden. Daartoe organiseert HoPe, samen met de bevolking, projecten die erop gericht zijn dat de betrokkenen:

  • Hun eigen talenten kunnen ontwikkelen.
  • Hun kansen op aansluiting bij de sociaaleconomische ontwikkeling kunnen vergroten.
  • Betere perspectieven voor henzelf en hun kinderen kunnen creëren, ook in economische zin.
  • Meer greep op hun eigen maatschappelijke omgeving kunnen krijgen.
  • Op niet al te lange termijn zonder hulp van HoPe verder kunnen.

De doelgroepen van HoPe, de inheemse bevolking uit de arme volkswijken van Cusco en de omliggende rurale gebieden, leven op het niveau van het bestaansminimum. De bevolking in de rurale gebieden spreekt over het algemeen slecht Spaans; hun eerste taal is het Quechua. Mede daardoor missen zij de aansluiting bij de ontwikkelingen in de Peruaanse maatschappij en zijn er voor hen geen andere mogelijkheden dan in betrekkelijk isolement en in armoede te leven. HoPe wil de situatie van deze bevolkingsgroepen helpen verbeteren. HoPe is actief in die situaties waarin op dit moment nog geen programma’s van de overheid zijn die hen ondersteunen, of in situaties waarin programma’s met steun van HoPe sneller aan effectiviteit kunnen winnen. HoPe organiseert op verzoek van, en samen met groepen uit de volkswijken of samen met de inheemse boerengemeenschappen, comunidades genoemd, projecten gericht op empowerment. Door projecten op het gebied van educatie, welzijn en gezondheidszorg verwerven de deelnemers kennis, vergroten zij hun zelfvertrouwen en leren zij vaardigheden om hun eigen leven en dat van hun omgeving meer in eigen hand te nemen en perspectieven te verwezenlijken.

De projecten die HoPe samen met de betrokkenen opzet en uitvoert, leiden tot verbetering van de levensomstandigheden en vergroting van de kansen van individuen en hun gemeenschap, onder meer doordat hun kinderen betere perspectieven zullen hebben.

Meer concreet: de projecten van HoPe richten zich vooral op kinderen en jongeren. Het grootste deel van de projecten betreft het realiseren van tweetalig onderwijs op scholen en het bieden van ondersteuning aan kinderen die Spaanstalige Peruaanse scholen bezoeken. In die projecten geeft HoPe speciale aandacht aan de positieverbetering van meisjes, onder meer door de ouders te stimuleren ook hun dochters goed onderwijs te laten volgen.

Naast de onderwijsprojecten worden met steun van HoPe ook welzijnsprojecten in stand gehouden alsook een project gericht op revalidatie en rehabilitatie van jeugdigen met brandwonden.

De projecten hebben een groter bereik dan de directe doelgroepen waarop zij zijn gericht. De medewerkers van de Peruaanse stichting HoPe maken nauwkeurige beschrijvingen van die projecten en stellen draaiboeken op, waardoor anderen – groepen, gemeenschappen, organisaties en overheden – in de gelegenheid zijn succesvolle initiatieven over te nemen en zo nodig op andere plaatsen op eigen kracht vergelijkbare projecten te organiseren en uit te voeren.

4.  De problematiek

HoPe heeft verschillende problemen afgebakend die zij wil aanpakken:

  1. Uit periodiek onderzoek – eens in de drie jaar – van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling Internationale onderwijsorganisaties blijkt steeds weer dat het niveau van het onderwijs in Peru zeer laag is. Daarbij doet zich voor de doelgroepen van HoPe nog eens het probleem voor dat zij het onderwijs niet kunnen volgen hoewel zij er formeel toegang toe hebben. Zoals de meeste maatschappelijke instituties is ook het Peruaanse onderwijs gericht op kinderen die goed overweg kunnen met het Spaans. De kinderen uit onze doelgroepen komen dan wel op school maar haken vervolgens voortijdig af omdat zij de stof niet snel goed snappen.
  2. Daar komt voor de kinderen uit de rurale gebieden nog een probleem bij. Terwijl de basisscholen vrijwel altijd nog wel te bereiken zijn voor de kinderen tot 12 jaar, zijn de scholen voor secundair onderwijs vaak te ver weg. Voor middelbaar onderwijs moeten leerlingen soms meer dan drie uur heen en drie uur terug lopen. Dat is niet haalbaar. Voor veel kinderen is het matige basisonderwijs dan ook eindonderwijs. En als zij dan toch aan middelbaar en beroepsonderwijs toekomen, kiezen zij lang niet altijd een beroep waaraan behoefte is.
  3. Niet alleen ondervinden die ouders en kinderen problemen bij de toegankelijkheid van het onderwijs. Op alle gebieden staan zij in de maatschappij op achterstand. Zij zijn zich minder bewust van hun rechten en mogelijkheden en hebben bijvoorbeeld minder gemakkelijk toegang tot het systeem van gezondheidszorg.
  4. Tijdens het werk loopt HoPe aan tegen ondervoeding of ziekten c.q. verzwakking als gevolg van te weinig goede voeding.
  5. Tenslotte zien de medewerkers van HoPe en leraren vaak de gevolgen van seksueel misbruik of andere vormen van geweld tegen kinderen, vooral meisjes. Dit te constateren, leidt tot nadenken over een geschikte aanpak.

 

5.  De aanpak - Projecten

1.  Onderwijs

Zowel uit de directe ervaring als uit wetenschappelijke rapporten is duidelijk dat het niveau van het onderwijs in Peru zeer laag is. HoPe heeft op beperkte schaal getracht het niveau te verbeteren via het bouwen van scholen, het inrichten van de klaslokalen, bijscholing van leerkrachten, het opstellen van schoolwerkplannen en het ontwikkelen van een methode Spaans als Tweede Taal.

Samen met de overheid worden de succesvolle aspecten van de HoPe-projecten op grotere schaal geïmplementeerd. Dit zal een proces van lange adem zijn. Hoe lang is op dit moment niet te zeggen. Eén van de problemen is het gebrek aan goed opgeleide professionals om de projecten samen met de bevolking en de overheden uit te voeren.

HoPe werkt er samen met de bevolking, de scholen en de overheid op aan dat over enkele jaren alle scholen in de provincie Cusco werken volgens schoolwerkplannen en dat het tweetalig onderwijs op grote schaal is geïmplementeerd.

Een belangrijke voorziening in dit geheel is de Albergue: een internaat waar leerlingen die ver weg wonen van de school in Patacancha, in de week kunnen verblijven. De Albergue, door HoPe opgericht, is nu in beheer bij de ouders van de kinderen die er gebruik van maken. HoPe blijft deze voorziening financieel en administratief ondersteunen.

Voor groepen van leerlingen in achterstandssituaties – geen leermiddelen thuis, beperkte huisvesting gebrekkig of weinig stimulerend pedagogisch klimaat - biedt HoPe op bescheiden schaal compenserende programma’s aan, bijvoorbeeld via de Biblioteca in Cusco en via extra taalcursussen aan studenten die te weinig kennis van Spaans en Engels hebben om een beroepsopleiding goed te kunnen volgen. Op enig moment in 2019 of 2020 wordt er een bescheiden evaluatie van de verschillende programma’s uitgevoerd. Aan de hand daarvan zal worden besloten of deze compenserende programma’s de komende tijd moeten worden versterkt of uitgebreid, dan wel kunnen worden beëindigd.

Er blijkt behoefte aan zoiets als school- of beroepskeuze-advisering. Hoe reëel is het zicht van de jongeren op de arbeidsmogelijkheden in hun omgeving en aan wat voor soort beroepsonderwijs hebben jongeren behoefte, gezien de arbeidsmogelijkheden? In de eerste helft van 2019 zal duidelijk zijn of en hoe HoPe aan deze vragen de komende tijd aandacht kan besteden.

En dan tenslotte: er zijn veel jongeren die voor het volgen van een beroepsopleiding externe financiële ondersteuning nodig hebben. HoPe geeft die steun al jaren en zal daar de komende jaren mee door blijven gaan. Ook van deze activiteit zal in de loop van de komende periode een bescheiden evaluatie worden uitgevoerd en gepresenteerd.

2. Gezondheidszorg – steun aan het brandwondencentrum

De laatste tijd heeft HoPe opnieuw geïnvesteerd in de verbetering van de nazorg van kinderen met brandwonden, die plaats vindt in de Unidad de quemaduras van het regionaal ziekenhuis te Cusco. 

Twee zaken hadden daarbij de aandacht:

  1. In de eerste plaats de pijnbestrijding bij de verbandwisselingen.
  2. In de tweede plaats de spel- en fysiotherapie na de behandeling van de acute wonden. De afgelopen jaren zijn er met de regelmaat van de klok besprekingen gevoerd met de ziekenhuisdirectie over het overnemen van de zorg inclusief de bekostiging daarvan. Hoewel er enkel stappen voorwaarts worden gezet, is permanente monitoring nodig om te bewaken dat de verbetering van de zorg wordt voortgezet en of de afspraken met de directie worden nageleefd. HoPe blijft druk uitoefenen op de ziekenhuisdirectie om de hele zorg over te nemen in het standaardpakket. Zolang dit echter nog niet is geregeld blijft HoPe bij het brandwondencentrum betrokken. Ook hier geldt het uitgangspunt dat het belang van de bevolking - in dit geval de patiënten – altijd voorrang heeft.

3.  Sociale projecten

Van meet af aan heeft HoPe sociale projecten georganiseerd en uitgevoerd: kindergroepen om kinderen nuttige speelgelegenheid te bieden, jeugdgroepen om jongeren gelegenheid te geven op een constructieve manier een eigen plaats in de maatschappij te helpen vinden en vrouwengroepen om hun problemen te bespreken en hun zelfvertrouwen te vergroten. Na een aanvankelijk bloeiend bestaan wisselt het enthousiasme van deze groepen van jaar tot jaar. Ook het aantal deelnemers verschilt jaarlijks nogal.

Telkens wanneer HoPe overweegt de steun bij gebrek aan belangstelling te stoppen, komen er toch weer initiatieven van jongeren en vrouwen die om beperkte steun vragen. Omdat er in de Peruaanse maatschappij geen subsidieregelingen voor projecten voor “maatschappelijke cohesie”, sociaal cultureel werk met “maatschappelijke meerwaarde” zijn, zoals in Nederland, zal HoPe deze projecten blijven steunen, op voorwaarde dat de betrokkenen zelf een jaarprogramma maken.

De vrouwengroepen kunnen van HoPe het verzoek ontvangen om truien te produceren voor kinderen in het hooggebergte – zie volgende paragraaf. Uiteraard zal HoPe daarvoor een eerlijke prijs betalen. Het doel is om 100 truien per jaar te laten produceren.

 

4.  Basisvoorzieningen: voedselzekerheid en warmte

Een van de oudste projecten die HoPe ruim 25 jaar geleden is gestart, is een gaarkeuken waar mensen uit de arme wijken van Cusco dagelijks een gezonde maaltijd konden krijgen. Hope is daarmee gestopt toen er minder behoefte aan bleek te zijn. Zoals bekend zijn de projecten op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg tot de succesvolle kernactiviteiten van HoPe gaan behoren.

In haar activiteiten voor de bevolking in de agrarische gebieden hoog in de Andes ervoer HoPe regelmatig dat het met de voedselvoorziening slecht is gesteld. Als er al geen honger wordt geleden, is de dagelijkse voeding zo eenzijdig dat veel mensen permanent aan bloedarmoede lijden en dus weinig weerstand hebben. Als onderdeel van het project voor kleuterscholen, Ternura, kreeg de voedselvoorziening ook al aandacht.

De komende tijd zal HoPe voorlichting geven aan de bevolking in de bergen over het verbouwen van gezonde gewassen en het kweken van cavia’s voor eigen consumptie en eventueel voor de kleinschalige handel. Ook zal HoPe in overleg met de inheemse gemeenschappen materiaal beschikbaar stellen om gevarieerd voedsel te verbouwen en te kweken. Deze activiteiten zullen worden voortgezet zo lang als nodig is. Waar mogelijk zal HoPe deze projecten koppelen aan de scholen die met behulp van HoPe functioneren.

Een ander probleem is de extreme kou in het hoge berggebied. Van tijd tot tijd horen we van kinderen die overleden zijn door de kou. Warme truien kunnen een oplossing zijn. Deze zouden “geproduceerd” kunnen worden door de vrouwengroep waarvan in de vorige paragraaf sprake is. Zolang het nodig is zal HoPe de vrouwen vragen truien te produceren. Zoals gezegd zal HoPe deze truien voor een eerlijke prijs afnemen en verdelen in de gemeenschappen die ze nodig hebben.

 

5.  Weerbaar tegen misbruik

De medewerkers van HoPe worden steeds weer geconfronteerd met huiselijk geweld en met misbruik van kinderen, waaronder vooral meisjes. Seksueel misbruik krijgt de laatste tijd steeds meer aandacht. Enige tijd geleden stelden de vrouwen die meededen aan de Miss-Peru verkiezingen deze problematiek op creatieve wijze aan de orde. HoPe onderzoekt de mogelijkheid om een project op te zetten waardoor meisjes weerbaarder worden gemaakt en het seksueel misbruik kunnen voorkómen.

In de loop van 2019 zullen plannen voor een degelijk project worden gepresenteerd. Daarbij zal uiteraard ook de uitvoerbaarheid van de plannen zijn onderzocht.

 

6.   Flexibiliteit

Kenmerkend voor een middelgrote ontwikkelingsorganisatie als HoPe is dat deze flexibel kan opereren. HoPe is flexibel in die zin dat snel problemen en vragen bij de bevolking onderkend worden en dat zij de mogelijkheid heeft daar snel en adequaat op in te spelen.

Het beleidsplan dat hier aan de orde is legt in grote lijnen de intenties vast en bepaalt in grote lijnen de acties voor de periode 2018 – 2022. Wanneer zich echter vragen aandienen die voor de ontwikkeling en het welzijn van de doelgroep van belang zijn, en die binnen de competentie en het vermogen van HoPe liggen om daarop in te gaan, is HoPe bereid daarop in te gaan en substantiële hulp te bieden. Met het oog daarop wordt een financiële reserve aangehouden van € 25.000.

Ter verduidelijking een voorbeeld:

HoPe bouwt geen scholen meer omdat de overheid het tot haar taak rekent voor de stichting en het onderhoud van scholen te zorgen. In principe worden er geen bouwactiviteiten door HoPe ondernomen. Wanneer echter een dak lekt of een school blijkt te krap behuisd en de actie van de overheid blijft langer uit dan verantwoord is, dan kan het zijn dat HoPe samen met de betrokken bevolking bouwactiviteiten gaat organiseren en gaat bekostigen. Het belang van de gemeenschap gaat vóór en de bevolking kan niet altijd wachten totdat de overheid het betreffende besluitvormingsproces heeft afgerond.

 

6.  Succesfactoren en belemmerende factoren

HoPe heeft in de ruim 25 jaar van haar functioneren veel expertise opgedaan, zowel op het gebied van projectontwikkeling en –uitvoering in het algemeen alsook op het gebied van inhoudelijke thema’s, zoals onderwijs en welzijnsbevordering.

Gaandeweg is er in het werk van HoPe sprake van de volgende succesfactoren:

HoPe stelt stringente voorwaarden aan de opzet van en ideeënvorming over projecten. Voordat met projecten wordt begonnen moet er in algemene termen gesteld duidelijkheid bestaan over:

  1. Wat het project inhoudt.
  2. Wat er met het project wordt beoogd.
  3. Hoe tijdens het beloop van het project de gang van zaken en het behalen van resultaten wordt gemonitord.
  4. Hoe lang het project mag duren.
  5. Hoeveel geld en menskracht nodig is.

Een en ander moet worden vastgelegd in een beknopt document, zodat alle betrokkenen van tevoren weten wat er gaat gebeuren en wat er van iedereen wordt verlangd.

  1. HoPe knoopt aan bij eigen initiatieven, of duidelijk geformuleerde wensen van (vertegenwoordigers van) de bevolking en geeft altijd prioriteit aan de belangen van de bevolking.
  2. HoPe werkt mee aan projecten die worden opgezet op verzoek van de overheden wanneer het projecten betreft die gericht zijn op de doelstellingen die HoPe hoog in haar vaandel heeft.
  3. HoPe stuurt aan op duurzame resultaten van het werk. Dat vraagt extra inspanningen die veel tijd en creativiteit kosten. Het is echter van groot belang en levert veel profijt op. Duurzaamheid impliceert dat alle voorafgaande inspanningen niet alleen voor de betreffende projecten van belang zijn geweest, maar dat men ook in de toekomst van die activiteiten en de opgedane ervaringen kan profiteren. Het impliceert ook dat de mensen in het land, waar de samenwerking zich op richt, aandacht hebben gekregen voor de problemen en dat zij vaardigheden hebben opgedaan om zelf de problemen op te lossen en projecten op te zetten. Nogmaals, inzetten op duurzaamheid kost wat extra tijd en geld, maar het levert een veelvoud aan resultaten op.
  4. De projecten van HoPe sluiten aan op een aantal Duurzame Ontwikkelingsdoelen (Sustainable Development Goals) die de Verenigde Naties zich hebben gesteld.
  5. Dank zij het feit dat HoPe NL helemaal draait op vrijwilligers, kunnen de onkosten beperkt blijven tot ongeveer 2,5% van de opbrengst. Vrijwel al het ingezamelde geld wordt dus aan de projecten in Peru besteed. Alle projecten kunnen worden bezocht door reizigers, hetgeen regelmatig gebeurt.

Uiteraard zijn er ook een aantal belemmerende factoren die het werk van HoPe compliceren.

Voor Peru geldt het volgende:

  1. Men zou meer kunnen doen als er voldoende geschoolde krachten beschikbaar waren.
  2. Zoals overal gaan processen soms door bureaucratische rompslomp veel langzamer dan men zou wensen. Overigens zijn we ons ervan bewust dat dit niet een specifiek Peruaans verschijnsel is.
  3. Door personeelswisselingen na verkiezingen en soms ook tussendoor is HoPe weer genoodzaakt contacten te vernieuwen en ook eerde gemaakte afspraken te hernieuwen, waardoor veel tijd verloren gaat en eerder gemaakte afspraken niet worden nagekomen.

In Nederland geldt:

  1. In het politiek klimaat van vandaag is ontwikkelingssamenwerking minder populair dan een aantal jaren geleden.
  2. Ook in de maatschappij is het moeilijker actie te voeren. Het aantal scholen dat bereid is mee te doen met acties voor mensen en medescholieren in de “derde wereld” wordt kleiner

 

7.  Organisatie HoPe

 1. Stichting  HoPe Peru

Om het werk dat gepaard gaat met de projecten van HoPe in goede banen te leiden en te ondersteunen is in Cusco en omgeving een klein team aan de slag, dat voor het grootste deel bestaat uit Peruaanse professionals. De leiding is vooralsnog in handen van een van de oprichters van HoPe.

Dit team is gehuisvest in een klein kantoor in Cusco.

Het bestuur van HoPe Peru wordt gevormd door de directeur van de organisatie tevens teamleider, één lid van het team, de financieel administratief medewerkster en de andere oprichter van HoPe, iemand van het eerste uur.

De organisatie en de projecten worden bekostigd met geld dat bijeengebracht wordt door HoPe NL en enkele andere buitenlandse sponsors. Enkele projecten worden, vooralsnog voor een beperkt deel, medegefinancierd door enkele Peruaanse overheden.

 

 2.  Stichting HoPe NL

HoPe NL zorgt de komende jaren op verschillende manieren voor voldoende middelen om de overeengekomen projecten te bekostigen. De manier van het “in de aanbieding zetten” van sponsorpakketten is een goede manier van doen gebleken. HoPe Peru wordt ook de komende jaren uitgenodigd om actuele sponsorpakketten samen te stellen: nauwkeurige projectbeschrijvingen, met een foto, waaraan concrete begrotingen zijn toegevoegd. Daarbij wordt dan aangegeven hoeveel geld er nog ontbreekt.

Met het oog op het werven van sponsors zijn de volgende werkwijzen belangrijk:

  • Het onderhouden van contacten met scholen; door vrijwilligers van HoPe NL wordt voorlichting gegeven en worden acties om geld in te zamelen ondersteund.
  • Benadering van fondsen en organisaties zoals Rotary-afdelingen en Lions Clubs.
  • Het intensiveren van contacten met Maatschappelijk Verantwoorde Ondernemers.

Van tijd tot tijd organiseert HoPe NL bijeenkomsten voor sponsors, waar verslag wordt gedaan van de projecten van HoPe en mogelijke nieuwe projecten besproken kunnen worden. Daarnaast legt HoPe NL verantwoording af via nieuwsbrieven, berichten op de website en het jaarverslag.

3.  Vrijwilligers

Al dit soort activiteiten kunnen niet worden georganiseerd zonder de hulp van vrijwilligers. Het bestuur van HoPe NL spant zich in om de betrokkenheid van de vrijwilligers te versterken. Van tijd tot tijd zullen kortlopende klussen worden ‘aangeboden’ waarop vrijwilligers worden geworven. Zo is het denkbaar dat er ‘activiteitenpakketten’ op de e-mail worden gezet betreffende:

  • Het organiseren van een sponsorbijeenkomst.
  • Het organiseren van een manifestatie om 30 jaar HoPe te vieren.
  • Het leveren van een bijdrage aan een projectweek op een school.

Bij elk van die activiteitenpakketten wordt aangegeven op welke termijn de activiteit moet worden uitgevoerd en hoeveel tijd een en ander zal kosten. Vrijwilligers die tijd en zin hebben worden uitgenodigd hierop in te schrijven.

Het bestuur gaat ervan uit dat er veel vrijwilligers zijn die van tijd tot tijd iets willen doen met het oog op de toekomst van de doelgroepen van HoPe , die ons na aan het hart liggen.

en tap enter om te zoeken
en tap enter om te zoeken